یک رهبر بدون تصویر، یک رهبر بدون صدا سهماه پس از کشته شدن «علی خامنهای» در حمله آمریکا و اسراییل.
در تهران بیش از دو ماه است که رهبری بر مسند نشسته که حتی یکبار در انظار عمومی ظاهر نشده است. «سیدمجتبی خامنهای»، رهبر جدید جمهوری اسلامی، نامی است که گهگاهی آن را بر زیر چند پیام میبینیم.
پیامهای کتبی وی را رسانهها در قالبهای گرافیکی متنوع منتشر میکنند. آخرین آنها در ۲۵ و ۳۰اردیبهشت منتشر شدهاند. در این نوشتهها او عموما مردم در خیابان را حماسهساز مینامد و آنها را به مقاومت و پایمردی در مقابل «دشمن» فرا میخواند. این پیامها که ترکیبی از ادبیات دینی-انقلابی و نثر رسمی حکومتی هستند و عموما به مناسبتهای تقویمی منتشر شدهاند.
در بیش از دو ماهی که او به رهبری برگزیده شده است، دستکم ۱۷پیام کتبی منتشر کرده است. بخشی از همه این پیامها به جنگ مرتبط است. در این مجموعه نوشتهها، کلمات «ایران» با ۶۰ بار، «ملت» با ۵۲ بار، «اسلامی» با ۵۲ بار، «مردم» با ۴۴ بار، «ایشان» با ۳۹ بار، «شما» با ۳۹ بار، «ما» با ۴۰ بار، «دشمن» با ۳۴ بار، «جنگ» با ۲۸ بار، «شهادت» با ۲۴ بار، «مقاومت» با ۲۲ بار و «ارتش» با ۱۹ بار تکرار شدهاند. این الگوی تکرار نشان از تلاش برای قوام دادن به یک ملیگرایی دینی در مقابل دشمن دارد.
جنگ؛ محور همه چیز
