Των Κωνσταντίνου Π. Γεωργούλα, Senior Internal Auditor, και Χριστίνας Καράτζιου – Τζαντίλα, Internal Auditor, στέλεχος της ΟΡΘΟΛΟΓΙΣΜΟΣΑΠΟΤΕΛΕΙ κοινό τόπο και διαχρονική διαπίστωση ότι το Ελληνικό Δημόσιο συχνά αγνοεί τη συμμόρφωση με τις δικαστικές αποφάσεις, παρόλο που σύμφωνα με τα άρθρα 94 και 95 του Συντάγματος η συμμόρφωση είναι υποχρεωτική.Σε μια προσπάθεια εξεύρεσης λύσης σε αυτό το χρόνιο πρόβλημα, ο νομοθέτης στράφηκε σε έναν απρόσμενο παράγοντα, τη Μονάδα Εσωτερικού Ελέγχου (ΜΕΕ).Μια κίνηση που, πριν από μια βεβιασμένη θετική ή αρνητική κρίση, αξίζει να αξιολογηθεί η πηγή της.Η ΛΟΓΙΚΗ πίσω από αυτή την επιλογή, με την πρώτη ματιά, φαίνεται εύλογη. Με το άρθρο 10Α, η ΜΕΕ καλείται να ενημερώνει για τις αποφάσεις, να δίνει κατευθύνσεις για τη συμμόρφωση, να παρακολουθεί την πρόοδο και, αν χρειαστεί, να ενημερώνει για τυχόν παραλείψεις των αρμοδίων υπαλλήλων.Γιατί όμως ο εσωτερικός ελεγκτής; Διότι η ΜΕΕ αναφέρεται απευθείας στον επικεφαλής του φορέα, έχει πρόσβαση παντού και δεν εμπλέκεται στα γρανάζια της ιεραρχίας. Εν ολίγοις, έχει τη δυνατότητα να βλέπει τη μεγάλη εικόνα και να μιλάει ελεύθερα με την «κορυφή».Άλλωστε, τα νέα διεθνή πρότυπα εσωτερικού ελέγχου (GIAS 2024) έρχονται να τονίσουν ακριβώς αυτόν τον αναβαθμισμένο ρόλο του εσωτερικού ελεγκτή στη διακυβέρνηση και, υπό αυτό το πρίσμα, το άρθρο 10Α δεν επιθυμεί να αλλοιώσει τον θεσμό, αλλά να τον εξελίξει.