جمعی از سازمانهای مردمنهاد و فعالان حوزه حقوق کودک با انتشار بیانیهای نسبت به تداوم محدودسازی، قطع و «طبقاتیسازی اینترنت» در ایران اعتراض کرده و هشدار دادند این روند بیش از همه کودکان و نوجوانان، بهویژه در مناطق محروم را متضرر کرده است.
جمهوری اسلامی از ۹ اسفند ۱۴۰۴ و همزمان با آغاز حمله آمریکا و اسرائيل به ایران، اینترنت را قطع کرد.
در این بیانیه آمده است که دسترسی آزاد و برابر به اینترنت دیگر «یک امکان لوکس» نیست، بلکه بخشی از حقوق بنیادین شهروندان و بهویژه کودکان و نوجوانان محسوب میشود؛ حقی که با آموزش، دسترسی به اطلاعات، رشد فردی و مشارکت اجتماعی گره خورده است.
امضاکنندگان تاکید کردهاند محرومکردن کودکان از اینترنت جهانی به معنای محرومکردن آنان از فرصت یادگیری، مهارتآموزی، خلاقیت و آمادگی برای آینده است و ادامه محدودیتها شکاف آموزشی و اجتماعی را عمیقتر میکند.
در این بیانیه با اشاره به عضویت جمهوری اسلامی در پیماننامه حقوق کودک آمده است که دولت ایران بر اساس مواد ۱۳، ۱۷ و ۲۸ این پیماننامه موظف به تسهیل دسترسی کودکان به اطلاعات، منابع آموزشی و امکانات یادگیری است، اما محدودسازی اینترنت و ایجاد دسترسی تبعیضآمیز عملا این حقوق را نقض میکند.
