vrijdag 19 juni, 12:00RTV Noord-medewerker en fervent wandelaar Alice Buitenga wandelt door onze prachtige provincie. In deze serie doet ze verslag van haar tochten. Aflevering 8: ‘t Roegwold.Mijn sportieve vriendin S loopt deze vrijdag met me mee. Als we om twaalf uur de parkeerplaats bij de brug in Woudbloem opdraaien, kijken twee jongens die op de picknickbank zitten te roken, verschrikt op. Als we uitstappen en een zware wietgeur ruiken, begrijpen we waarom. ‘Haha, ik hing vroeger ook zo rond in de meivakantie’, zegt S als we even later langs de Slochter Ae naar het noorden lopen.We wandelen vanmiddag door ‘t Roegwold, een langgerekt natuurgebied tussen Kolham en het Schildmeer, dat nog maar kort geleden is aangelegd. Landbouwgronden en kleine stukjes natuur zijn hier vanaf 2000 heringericht en samengevoegd tot één grote natuurzone. Het bestaat uit vijf deelgebieden: Westerpolder, Woudbloem, Dannemeer, Tetjehorn en Haansvaart. Onze wandeling gaat door Woudbloem en het Dannemeer, onder andere over het prachtige Knuppelpad: een vlonderpad over het water. Maar dat komt straks, eerst betreden we het gebied dat Ae’s Woudbloem heet.Het gebied is genoemd naar de oorspronkelijke veenstroompjes Slochter Ae en Scharmer Ae. Bij de herinrichting van het gebied is nog een extra watergang gegraven: de Skald Ae. Wandelend over een dijkje langs de Slochter Ae zien we zuring, paardenbloemen en pinksterbloemen.We worden bij onze wandeling begeleid door gekwetter van mezen, roodborstjes en we herkennen ook de snor. Maar het meest opvallend is de roep van de roerdomp. Wat is dat toch een bijzonder geluid, altijd weer prachtig om te horen. Er schijnen dertig paartjes in ‘t Roegwold te zitten, geen wonder dus dat we er één treffen. S denkt ook een visarend te zien, ik zie in de verte alleen een paar ganzen. Ik kan ze nooit uit elkaar houden, maar gelukkig staan ze overzichtelijk afgebeeld op een bord langs het pad. Ik besluit dat ik brandganzen heb gezien.Na wat bochten liggen aan onze linkerhand twee houten bruggetjes. Die lopen we voorbij, we vervolgen onze weg naar rechts over de dijk. Er piept en fluit en beweegt van alles in het riet. Rietzangers, volgens S. Een eind verder komen we in meer open gebied en kijken uit over prachtige waterpartijen.We lopen in de richting van het gehucht Denemarken, waar we een kleine kudde blaarkoppen tegenkomen. Deze exemplaren hebben helaas geen - al dan niet grappige - tekst; ze staan ons zwijgend aan te kijken. Ondertussen doen ze wel gewoon hun ‘werk’ voor de biodiversiteit: ze begrazen het gebied, waardoor het landschap gevarieerd blijft en niet verandert in een bos.Een eindje voorbij de blaarkoppen komen we uit op het Slochterdiep. We gaan rechtsaf en nemen een kleine kilometer verder het schelpenpad naar links, dat naar het Dannemeer leidt. Aan de horizon zien we de mooie kerktoren van Schildwolde. Het hoogtepunt van de wandeling nadert: het Knuppelpad. Dit 750 meter lange vlonderpad over het Dannemeer is vrij smal en daarom mag je er maar in één richting overheen lopen. Bij een eerdere wandeling wist ik dit niet en begon ik toevallig aan de verkeerde kant, wat me op boze blikken van tegenliggers kwam te staan.Het Knuppelpad komt uit op de Dannemeerweg en daar slaan we linksaf. Na ruim een kilometer komen we uit in het gehucht De Paauwen en slaan opnieuw linksaf, over een graspad langs het Afwateringskanaal van Duurswold. Op de brug neem ik eerst nog even een foto van het gebied waar we net doorheen gekomen zijn. Wat een weidsheid en wat een prachtige kleuren.Het Afwateringskanaal vormt de scheiding tussen natuurgebied en landbouwgebied. We wandelen twee en een halve kilometer over de weg in zuidwestelijke richting. De zon breekt af en toe door en jaagt schaduwen over de weilanden. Een koekoek, ergens verstopt aan de andere kant van het kanaal, laat zich horen. We komen opnieuw uit op het Slochterdiep. Hier kun je linksaf het Roegwold weer in, maar we kiezen voor rechtsaf, richting Schaaphok. Daar staat een prachtig verbouwd kerkje met een gezellig erf en een mooi uitzicht over het koolzaad en het fietspad dat ons hier bracht.Na Schaaphok slaan we linksaf en lopen langs de Scharmer Ae terug naar Woudbloem, waar we natuurlijk een foto maken van de karakteristieke rij witte woningen, die in 1906 gebouwd werden voor arbeiders in de aardappelmeelfabriek. Toen deze fabriek in de jaren 60 sloot, dreigde Woudbloem te verpauperen. Maar in de jaren 70 werd het dorp ontdekt door studenten uit de stad. Zij kraakten de leegstaande arbeiderswoningen en brachten nieuw leven in het dorp. De oude fabrieksgebouwen bieden nu onderdak aan een scheepswerf.Meteen na de brug gaan we linksaf een paadje in, dat uitkomt op de parkeerplaats waar de auto staat. Een heel leuk laatste stukje van deze tocht.Wat is het hier toch prachtig, zeggen we tegen elkaar bij het wegrijden. En dan hebben we nog lang niet alles gezien. De tocht heeft ons hongerig gemaakt, daarom stoppen we nog even bij de Watersportbaan in Harkstede. Van achter de koffie met appeltaart kijken we naar de capriolen van de waterskiërs. Heel vermakelijk, net als de heerlijke wandeling door het Roegwold. Het was weer een geweldige middag.