Οι ποδοσφαιρόφιλοι σπάνια δίνουν προσοχή στους στίχους των εθνικών ύμνων που αντηχούν στα στάδια κατά τη διάρκεια των αγώνων. Ωστόσο, πρόκειται για έπη που μιλούν για κατακτήσεις, απελευθερώσεις, θυσίες και θανάτους. Συγκαταλέγονται, μάλιστα, στα πλέον αναγνωρίσιμα και διαδεδομένα πατριωτικά ποιήματα παγκοσμίως.Πολλοί γράφτηκαν με σκοπό τη συσπείρωση στρατευμάτων, τον εορτασμό πολεμικών νικών ή την ένωση νεοσύστατων κρατών. Έτσι, στις αναμετρήσεις του Παγκοσμίου Κυπέλλου, οι ομάδες τραγουδούν για συγκρούσεις που γεννήθηκαν μέσα από το παρελθόν.Υπάρχουν εθνικοί ύμνοι που χαρακτηρίζονται από ένα ασυνήθιστα σκληρό περιεχόμενο, με στίχους που είναι συχνά ιδιαίτερα βίαιοι. Όλες οι συμμετέχουσες χώρες στο Παγκόσμιο Κύπελλο, εκτός από οκτώ, περιλαμβάνουν αναφορές στη βία, είτε μέσω όπλων και απειλών είτε μέσω περιγραφών ιστορικών μαχών και σαφών πολεμικών προσκλητηρίων.Οι δημιουργοί του δέκατου ένατου αιώνα έτρεφαν ιδιαίτερη αδυναμία στην αιματοχυσία. Αντίθετα, η ανάλυση διαπίστωσε ότι οι ύμνοι που υιοθετήθηκαν πιο πρόσφατα τείνουν να είναι λιγότερο φιλοπόλεμοι.Η ενδελεχής ανάλυση του EconomistΣτο φετινό τουρνουά θα αγωνιστούν σαράντα οκτώ χώρες, έναντι τριάντα δύο του παρελθόντος. Ποιες εμφανίζονται συχνότερα ως «εχθροί» στους εθνικούς ύμνους της διοργάνωσης;Για να απαντήσει στο ερώτημα, o Economist χρησιμοποίησε εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης, αναλύοντας τους μεταφρασμένους στίχους κάθε διαγωνιζόμενης χώρας. Αρχικά, οι αντίπαλοι κατατάχθηκαν βάσει σαφών αναφορών σε κράτη, συγκεκριμένες μάχες, ιστορικά πρόσωπα και σύμβολα. Ύμνοι που αποτελούνται μόνο από μουσική, όπως της Ισπανίας και της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης, εξαιρέθηκαν από την ανάλυση.Τα αποτελέσματα προκύπτουν κατόπιν προσεκτικής ερμηνείας των κειμένων, καθώς οι ύμνοι είναι συχνά ποιητικοί και σπάνια κατονομάζουν με ακρίβεια τον εχθρό. Σημειώνεται ότι η μελέτη βασίστηκε στους πλήρεις επίσημους στίχους, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που σπάνια ακούγονται στις αθλητικές αναμετρήσεις.Ισπανία: Η χώρα με τους περισσότερους «εχθρούς»Λαμβάνοντας υπόψη το ιστορικό πλαίσιο, η ανάλυση υποδηλώνει ότι τουλάχιστον εννέα επιπλέον εθνικοί ύμνοι παραπέμπουν σε άλλες χώρες, συμπεριλαμβανομένης μιας αναφοράς στη Βρετανία στον ύμνο των Ηνωμένων Πολιτειών.Η Ισπανία αναδεικνύεται ως η χώρα με τις περισσότερες αρνητικές αναφορές, καθώς εμφανίζεται σε τρεις εθνικούς ύμνους. Η πρωτιά αυτή πιθανόν οφείλεται στο γεγονός ότι οι πρώην ισπανικές αποικίες κέρδισαν την ανεξαρτησία τους μέσα από απελευθερωτικούς αγώνες, σε αντίθεση με τις περισσότερες βρετανικές.Ενδεικτικά, ο ύμνος του Ισημερινού περιγράφει πώς «το ηττημένο λιοντάρι ακουγόταν να βρυχάται από αδυναμία και απελπισία». Από την άλλη πλευρά, οι Ολλανδοί, παρότι δημιούργησαν τη δική τους αυτοκρατορία, αποδεικνύονται λιγότερο διακριτικοί: «Οι Ισπανοί σε βιάζουν, Ολλανδία μου τόσο γλυκιά».Πορτογαλία: έντεκα αναφορές στη βία ανά εκατό λέξειςΟ εθνικός ύμνος της Πορτογαλίας, ο οποίος αρχικά γράφτηκε ως τραγούδι διαμαρτυρίας κατά της Βρετανίας, χαρακτηρίζεται από έντονα πολεμικό ύφος. Περιέχει έντεκα αναφορές στη βία ανά εκατό λέξεις, τη στιγμή που ο μέσος όρος της διοργάνωσης περιορίζεται περίπου στις δύο. Μάλιστα, το προσκλητήριο «às armas!» (στα όπλα) επαναλαμβάνεται δώδεκα φορές.Βάσει αυτής της μέτρησης, η Πορτογαλία διαθέτει τον πιο μαχητικό ύμνο του Παγκοσμίου Κυπέλλου, αν και υπάρχουν και άλλοι που ηχούν έτοιμοι για μάχη.Έρχονται «για να κόψουν τον λαιμό των γιων σας»Ενδεικτικά, οι Γάλλοι προειδοποιούν δραματικά ότι ξένοι στρατιώτες έρχονται «για να κόψουν τον λαιμό των γιων και των συζύγων σας», ενώ οι ύμνοι της Ουρουγουάης και της Τυνησίας εξαίρουν τη δόξα του μαρτυρίου.Δύο από τις διοργανώτριες χώρες του Παγκοσμίου Κυπέλλου, οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Μεξικό, μοιράζονται κοινά θέματα ελευθερίας, σύγκρουσης και θρησκείας, αν και ο μεξικανικός ύμνος περιέχει υπερδιπλάσιες αναφορές στη βία. Γραμμένος σε περίοδο εδαφικών απωλειών και εισβολών από ξένες δυνάμεις, παρουσιάζει την εθνική σημαία βουτηγμένη σε κύματα αίματος.Οι «φιλειρηνικοί»Ωστόσο, δεν χαρακτηρίζονται όλοι οι ύμνοι από τέτοια σκληρότητα. Ορισμένοι από τους πλέον διαβόητους εισβολείς της ιστορίας διαθέτουν αξιοσημείωτα ειρηνικούς στίχους.Για παράδειγμα, ο ύμνος της Βρετανίας αποτελεί δέηση προς τον Θεό για τη σωτηρία του βασιλιά -αν και ο ανεπίσημος ύμνος της Σκωτίας χλευάζει τον βασιλιά Εδουάρδο Β’– ενώ της Γερμανίας εξυμνεί την ελευθερία, την ενότητα και την ευτυχία.Αντίστοιχα, η Ιαπωνία εκφράζει την ευχή να βασιλεύει ο αυτοκράτορας μέχρι τα μικρά βότσαλα να γίνουν βράχοι καλυμμένοι με βρύα.Ο ύμνος του Καναδά δεν περιλαμβάνει καμία αναφορά σε σύγκρουση, διατηρώντας έναν ιδιαίτερα πράο τόνο: «με λαμπερές καρδιές σε βλέπουμε να υψώνεσαι». Μάλιστα, οι επίσημοι στίχοι του τροποποιήθηκαν το 2018, ώστε να διασφαλιστεί η έμφυλη ουδετερότητα.naftemporiki.gr