vandaag, 18:26Ooit draaide hij als dj in het nachtleven, spoot graffiti in de stad en sliep liever niet dan wel. Nu is Noël Deelen (40) vader van twee kinderen en betrapt hij zichzelf op discussies over PFAS, schermtijd en de aanschaf van een bakfiets van 8.000 euro. Met veel zelfspot en een flinke dosis Rotterdamse humor maakt hij liedjes over de midlifecrisis van zijn generatie.In zijn studio aan de Delftsestraat hangen kunstwerken, festivalposters en herinneringen aan een creatief leven. Deelen werkt in het dagelijks leven tegenwoordig vooral aan films en reclamecampagnes. Maar tussen al die projecten begon iets anders te kriebelen.Nu hij veertig is, ziet hij hoe zijn generatie is veranderd. De mensen met wie hij vroeger nachtenlang doorhaalde, zijn nog steeds aanwezig in clubs en op festivals. Alleen zijn de gesprekken anders geworden. "We hebben het eerst over de line-up van Lowlands en twee minuten later over schermtijd, of welke stofzuiger je moet kopen." Zingende tatoeëerder uit Rotterdam gaat viraal met Nederlandstalige covers(opent in nieuw venster)Iedereen kan zijn grootste hit meezingen, toch verdween deze Rotterdamse artiest uit de schijnwerpers(opent in nieuw venster)Misschien wel inspiratie voor muziekDat leverde een inzicht op. Misschien zijn die onderwerpen juist interessant genoeg voor muziek. "Ik flirt al heel lang met muziek en dacht: waarom maakt niemand hier tracks over? We zitten allemaal met dezelfde dingen." En dus riep hij een alter ego in het leven: Walter. Hij vertegenwoordigt de moderne millennial. Een generatie die zich nog steeds jong voelt, maar ondertussen hypotheken, kinderen en burn-outs heeft. "Ik wilde vroeger tegen alles schoppen. Nu zit ik bij een VvE-vergadering. Als die zestienjarige versie van mezelf dit zou zien, zou hij zeggen: wat is er met jou gebeurd?"LevensverzekeringenDie tegenstelling vormt de rode draad van zijn muziek. Eén van zijn nummers gaat over levensverzekeringen. "Ik werd bijna aangereden door een bestelbusje. Toen dacht ik: als ik nu doodga, kunnen mijn vrouw en kinderen dat huis misschien niet eens meer betalen."Voor de artiest Walter bleek dat onverwacht een liefdeslied. "Dat is eigenlijk de ultieme liefdestrack toch? Een liedje over een levensverzekering." Ook burn-outs verdienen volgens hem een plek in de muziek. "Elke millennial denkt: ik fix het wel. Ik haal het einde wel. Maar ondertussen lopen we allemaal tegen dezelfde muur aan."Zijn nummers gaan niet alleen over persoonlijke zorgen. Ook maatschappelijke thema's krijgen een plek. Zoals PFAS en pesticiden. "Ik loop door de supermarkt en denk steeds vaker: moet ik nou die biologische tomaten kopen? Maar ik weet ook niet meer waar ik nog aan kan ontsnappen." Daarom maakte hij een snoeiharde drum & bass-track over pesticiden.Crack for the KidsMisschien wel het meest herkenbare nummer is Crack for the Kids, over schermverslaving bij kinderen. Het idee ontstond thuis. "Als ik het scherm afpak, krijg ik soms gesprekken die klinken alsof ik een junk zijn laatste dosis afpak." De vergelijking is bewust scherp, maar altijd met een knipoog.Humor speelt daarbij een belangrijke rol. Walter wil geen moralistische artiest zijn. "Ik ben niet degene die met het vingertje gaat wijzen. Ik weet het zelf ook niet. Ik vind het vooral grappig dat we hier met z'n allen in terecht zijn gekomen."Dat geldt ook voor zijn eigen leven. Ooit kraakte hij panden en zette hij zich af tegen alles wat burgerlijk was. Nu droomt hij stiekem van een elektrische bakfiets. "Ik hoef geen Lamborghini. Geef mij maar een Urban Arrow." Volgens hem is dat geen uitzondering, maar een generatieverschijnsel.Ik hoef geen Lamborghini. Geef mij maar een bakfiets.Dansen op nummer over pesticideEn Walter wil die herkenning vangen. Niet alleen voor vaders, maar voor iedereen die zich ergens tussen jeugd en volwassenheid bevindt. "Mijn grootste problemen zijn geen gangsters meer. Het zijn PFAS, schermtijd, levensverzekeringen en de vraag of ik nog op wintersport mag."Komende zomer staat Noël Deelen als Walter voor het eerst op Eendrachtfestival(opent in nieuw venster). Daar hoopt hij mensen te laten dansen op nummers over burn-outs, pesticiden en telefoonschermen. "Het mooiste zou zijn als duizenden mensen straks keihard meezingen over schermtijd of levensverzekeringen. Ik denk dat heel veel mensen luisteren en denken: ja man, ik heb dit ook."Lee Towers wordt 80, maar blijft optreden: 'Ik heb zo'n spijt van het stoppen bij de marathon'(opent in nieuw venster)