Teleurstellender had de Formule 1-transfer van de eeuw haast niet kunnen verlopen. Tijdens zijn eerste seizoen bij Ferrari zag Lewis Hamilton, de man wiens naam samen met die van Mercedes synoniem werd voor F1-dominantie, er steeds geknakter uit. Hij kon totaal niet overweg met de auto, zijn jonge teamgenoot was veel sneller en hij finishte niet één keer op het podium.
Maar in 2026 ziet de wereld er heel anders uit voor de zevenvoudig wereldkampioen. En na een derde en twee tweede plekken in eerdere races, resulteerde die wederopstanding zondag dan eindelijk in waar Ferrari en Hamilton op hadden gehoopt toen ze hun megacontract twee jaar terug aankondigden. Op gloeiendheet Spaans asfalt won Hamilton de Grand Prix van Barcelona-Catalunya.
Hamilton kwam aan de leiding door virtual safetycar die voor hem op exact het juiste moment kwam. Maar het tempo dat de Brit uit zijn Ferrari SF-26 wist te persen, doet vermoeden dat hij anders ook wel gewonnen zou hebben. Bij het rivaliserende Mercedes gebeurde intussen ook van alles: George Russell en WK-leider Andrea Kimi Antonelli vochten opnieuw met elkaar op de baan, voordat Antonelli met materiaalpech uitviel.
Strategisch spel
Na de start zag het er nog niet naar uit dat Hamilton zijn Ferrari-vloek zou gaan doorbreken. De van pole position gestarte Russell reed in de eerste fase van de race vrij comfortabel aan de leiding, met Hamilton op een paar seconden achterstand. Daarna ging de hitte (asfalttemperatuur: 50 graden) een belangrijke rol spelen. Het rubber sleet snel van de banden, wat van de race een interessant strategisch spel maakte. Wat was sneller: twee keer banden wisselen en tussendoor rustig aan doen om het rubber goed te houden tot de finish, of drie keer stoppen en een veel hoger tempo aanhouden?
