Είμαστε στην τελική ευθεία ή έχουμε μπροστά μας μαραθώνιο; Ο πρωθυπουργός μιλώντας στην Πολιτική Επιτροπή της Ν.Δ. τα είπε και τα δύο. Ζήτησε από τον νέο του γραμματέα να ανεβάσει τις στροφές στην κομματική μηχανή και ξεκίνησε και ο ίδιος περιοδείες.Είναι προφανές ότι έχουμε εισέλθει σε προεκλογική περίοδο άγνωστης διάρκειας, καθώς ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν έχει αποφασίσει ακόμη τον ακριβή χρόνο των εκλογών. Μπορεί να φτάσει μέχρι τον επόμενο Απρίλιο ή και να τις κάνει πρόωρα τον Οκτώβριο. Ο αιφνιδιασμός πάντως έχει εκλείψει, όλοι ετοιμάζονται για κάθε ενδεχόμενο. Κανείς δεν πιστεύει τον πρωθυπουργό όταν επικαλείται την “θεσμικότητα”. Την πολιτική ασάφεια την έχει δημιουργήσει ο ίδιος, όχι μόνο με τις διαρροές του κυβερνητικού επιτελείου αλλά και με αμφίσημες δηλώσεις, όπως π χ ότι “δεν θα γίνουν εκλογές πριν την ΔΕΘ”.Η κυβέρνηση δεν έχει να περιμένει και πολλά. Η ευρωπαϊκή οικονομία είναι σε δύσκολη κατάσταση με πληθωρισμός 3%, και ανάπτυξη κάτω από 1%. Αγγίζει σχεδόν τον στασιμοπληθωρισμό. Η Ελλάδα, έχει ήδη τον πιο υψηλό πληθωρισμό (5,2%), θεωρείται από τις πιο ακριβές στην Ευρώπη και η ανάπτυξη ήδη αναθεωρείται προς τα κάτω. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δίχως να δώσει εξήγηση γιατί στην Ελλάδα ο πληθωρισμός είναι μεγαλύτερος (όλη η Ευρώπη από τις ίδιες πηγές προμηθεύεται ενέργεια) ξεκαθάρισε ότι θα συνεχίσει την ίδια πολιτική της υψηλής έμμεσης φορολογίας, των μεγάλων πλεονασμάτων και της επιδοματικής πολιτικής προς άγρα ψήφωνΣτο μέτωπο των Ελληνοτουρκικών επίσης δεν διαφαίνεται βελτίωση. Ο πρωθυπουργός την εβδομάδα που πέρασε έδωσε δύο συνεντεύξεις και μίλησε δια μακρών για την εξωτερική του πολιτική. Ωστόσο ήταν εμφανής η αμηχανία του. Η πολιτική των ήρεμων νερών δεν απέτρεψε την Τουρκία από το να αναβαθμίσει ποσοτικά και ποιοτικά τον αναθεωρητισμό της που τυποποιείται με την νομοθέτηση της Γαλάζιας Πατρίδας. Άρα μάλλον απέτυχε. Όλη του επιχειρηματολογία καταρρίπτεται από την ερώτηση που δεν του έγινε στην πρόσφατη συνέντευξή του: “Τι έγινε στην Κάσο και γιατί δεν προχωρά το καλώδιο ενεργειακής σύνδεσης Ελλάδας-Κύπρου;”. Εάν η Ελλάδα ακυρώνει ένα τέτοιο έργο ή χρειάζεται την έγκριση της Τουρκίας για να το προχωρήσει τότε η Άγκυρα έχει επιβληθεί στο πεδίο. Το “ξέρετε κανέναν που να θέλει ταραγμένα νερά;” μοιάζει παραδοχή της υποχωρητικότητας προκειμένου να αποφευχθούν τα χειρότερα.ΚομματογονίαΕν τω μεταξύ γεννήθηκαν δύο νέα κόμματα, υπό τον Αλέξη Τσίπρα και την Μαρία Καρυστιανού και ετοιμάζεται ένα τρίτο υπό τον Αντώνη Σαμάρα. Και τα τρία είναι απειλές για τη ΝΔ.Ο Αλέξης Τσίπρας εμφανίζεται με την εμπειρία και την αυτοπεποίθηση του πρώην πρωθυπουργού που έχει ωριμάσει και ξέρει τι θέλει και πώς να το κάνει πράξη. Ήδη έχει κερδίσει την πρώτη θέση στην ευρύτερη Κεντροαριστερά εκτοπίζοντας το ΠΑΣΟΚ που είναι σε νευρική κρίση και προβάλλει ως η εναλλακτική στην κυβέρνηση Μητσοτάκη και βαθύτερα ως ο ένας πόλος του υπό διαμόρφωση πολιτικού συστήματος. Η Μαρία Καρυστιανού προσελκύσει νέους ψηφοφόρους στην κάλπη. Η αύξηση της συμμετοχής μειώνει το ποσοστό της ΝΔ.Ο Αντώνης Σαμαράς αποτελεί την μεγαλύτερη απειλή για τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Αντλεί απευθείας από την δεξιά δεξαμενή και παράλληλα αποδομεί την πολιτική του. Η κυβέρνηση στέκεται αμήχανη απέναντι και στους τρεις και τους αντιμετωπίζει με όρους παρελθόντος. Τον μεν Αλέξη Τσίπρα με παραπομπή στο πρώτο εξάμηνο του 2015. Την δε Καρυστιανού επιχειρεί να την συσχετίσει με τις πλατείες των αγανακτισμένων. Τον Αντώνη Σαμαρά επιχειρεί να τον αντιμετωπίσει με ακόμη μεγαλύτερη βουτιά που φθάνει μέχρι το 1993 συνδυασμένη με την επίκληση του κομματικού πατριωτισμού των δεξιών και με υπόνοιες για τα προσωπικά κίνητρα της πράξης του. “Θα πληγώσει για δεύτερη φορά την παράταξη που τον τίμησε;” ρωτάνε εν χορώ τα κομματικά στελέχη στα τηλεοπτικά παράθυρα.Είναι εμφανές ότι η κυβέρνηση δεν διαθέτει θετικό αφήγημα στον δρόμο προς τις κάλπες. Η δυστοπική στασιμότητα βαπτίζεται σταθερότητα και η επιδείνωση του επιπέδου διαβίωσης δικαιολογείται μέσω της ευρωπαϊκής δημοσιονομικής σταθερότητας. Μόνο που αυτά εξάντλησαν την δυναμική τους, η πλειονότητα πλέον επιθυμεί πολιτική αλλαγή.Το μέγεθος της συμμετοχής στις εκλογές είναι ο αστάθμητος παράγοντας στους υπολογισμούς του Μαξίμου. Με μεγάλη αποχή φλερτάρει με το 27% -28% όσο και το ποσοστό των ευρωεκλογών. Με αύξηση της συμμετοχής κατεβαίνει στο 20%. Με τέτοιο εύρος είναι δύσκολο να αποφασίσει εκλογές. Η χώρα θα συνεχίσει να σέρνεται. Εκτός εάν το αποφασίσουν τα γεγονότα και οι πολίτες ρίχνοντας δημοσκοπικά τη ΝΔ κάτω από το 20%. Δεν αποκλείεται αλλά δεν είναι και το πιο πιθανό σενάριο.