Toen hij na de WK-loting in december zag welke landen er bij Duitsland in de poule zaten, knipperde Mario Heller even met de ogen. „Ik zag de naam Curaçao. Ik dacht: wat is dit voor land? Ik had er nog nooit van gehoord.”
De Zwitserse fotograaf ging poolshoogte nemen en reed in april een week lang rond over het eiland, waar 150.000 mensen wonen. Hij leerde dat Curaçao een land is binnen het Koninkrijk der Nederlanden. En dat alle spelers van het nationale elftal zijn opgegroeid in de diaspora, dus in Europees Nederland, waar ongeveer 140.000 Curaçaoënaars wonen.
„Dat vond ik vreemd. Hoe sterk zijn zij verbonden met het eiland? En wat zegt dit over de koloniale verhoudingen?” Veel mensen die hij op Curaçao sprak, zijn hier niet mee bezig. „Men hoopt vooral dat het WK Curaçao op de kaart zet, en toeristen trekt.”
Curaçao is vol van de Blue Wave, zoals het nationale team wordt genoemd.
Overal zie je slogans als: ‘Small island, big dreams’.
