Την έναρξη των εργασιών του 2ου Παγκόσμιου Συνεδρίου Κλασικών Σπουδών, το οποίο συνδιοργανώνουν η Ακαδημία Αθηνών και η Κινεζική Ακαδημία Κοινωνικών Επιστημών (CASS), στην Αθήνα, με θέμα «Dialogue between Ancient and Modern: Contemporary Inspirations from Classical Wisdom», κήρυξε χθες, η Υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη, στην Αίθουσα Τελετών της Ακαδημίας Αθηνών.Στον χαιρετισμό της, η Υπουργός σημείωσε ότι η διεξαγωγή του Συνεδρίου στην Αθήνα, «στην πόλη όπου τέθηκαν οι βάσεις της πολιτικής σκέψης, της πολιτικής φιλοσοφίας, της Δημοκρατίας και των αρχών της συμμετοχικής διακυβέρνησης, του διαλόγου και της συλλογικής κοινωνικής ευθύνης, προσδίδει ιδιαίτερο συμβολισμό στις εργασίες μας», ενώ τόνισε ότι η συνδιοργάνωσή του από την Ακαδημία Αθηνών και την Κινεζική Ακαδημία Κοινωνικών Επιστημών «αναδεικνύει με τον πλέον ουσιαστικό τρόπο τη δύναμη της συνεργασίας ανάμεσα σε δύο χώρες που εκπροσωπούν δύο από τους αρχαιότερους και πλέον επιδραστικούς πολιτισμούς της ανθρωπότητας».
Η Λίνα Μενδώνη στο 2ο Παγκόσμιο Συνέδριο Κλασικών Σπουδών, στην ΑθήναΗ Υπουργός υπογράμμισε ότι «οι κλασικές σπουδές αποτελούν πλέον ένα πραγματικά παγκόσμιο πεδίο έρευνας και διαλόγου» και ότι «η μελέτη των μεγάλων πολιτισμών της αρχαιότητας δεν αφορά αποκλειστικά τους κληρονόμους τους, αφορά ολόκληρη τη διεθνή κοινότητα, την ανθρωπότητα, η οποία εξακολουθεί να αντλεί από αυτούς γνώση, έμπνευση και προσανατολισμό».Αναφερόμενη στο θέμα του Συνεδρίου -«Διάλογος μεταξύ Αρχαίου και Σύγχρονου: Σύγχρονες Εμπνεύσεις από την Κλασική Σοφία», επεσήμανε ότι «το παρελθόν δεν αποτελεί ένα κλειστό κεφάλαιο της ανθρώπινης ιστορίας. Αντιθέτως, παραμένει μια διαρκής και ζωντανή πηγή ιδεών, αρχών και αξιών, αλλά και απαντήσεων σε διαχρονικά και θεμελιώδη ερωτήματα», υπογραμμίζοντας ότι οι μεγάλες προκλήσεις της εποχής μας καθιστούν επίκαιρη όσο ποτέ τη συμβολή της κλασικής σκέψης.Ξεχωριστή θέση στην ομιλία της κατείχε η τεχνητή νοημοσύνη και οι επιπτώσεις της στη σύγχρονη κοινωνία, με την Υπουργό να σημειώνει ότι «ζούμε σε μια εποχή ταχύτατων, βαθύτατων και εν πολλοίς πρωτόγνωρων για την ανθρωπότητα μετασχηματισμών», όπου «η ψηφιακή επανάσταση της τεχνητής νοημοσύνης, οι ραγδαίες εξελίξεις στη βιοτεχνολογία, αλλά και οι περιβαλλοντικές και ενεργειακές προκλήσεις, η κλιματική κρίση και οι διαρκείς παγκόσμιες γεωπολιτικές αναταράξεις μεταβάλλουν με ταχύτητα τα δεδομένα της ανθρώπινης εμπειρίας»· και, χαρακτηριστικά, διερωτήθηκε: «Η ανθρωπότητα διαθέτει σήμερα περισσότερη τεχνολογική γνώση και ισχύ από ποτέ. Διαθέτει, όμως, αντίστοιχη ωριμότητα και αυτογνωσία για να τη διαχειριστεί;», θέτοντας στο επίκεντρο του προβληματισμού τα ζητήματα της ηθικής διάστασης της τεχνολογικής προόδου.
