Jason Bhugwandass was helemaal niet van plan om na twee jaar weer een rapport te schrijven over misstanden in de gesloten jeugdzorg. „Maar niemand anders deed het”, vertelt hij op een ochtend in zijn woonplaats Amsterdam. Nodig is het zeker, vindt hij: „Er is de afgelopen twee jaar niets gedaan om de jongeren te helpen.”
De ervaringsdeskundige (28) publiceerde in 2024 Eenzaam gesloten, een explosief rapport over mishandelingen, langdurige opsluiting en isolatie, vernederingen en zelfs verkrachtingen op de afdelingen Zeer Intensieve Kortdurende Observatie en Stabilisatie (ZIKOS). Sindsdien overleden zeven jongeren die op de ZIKOS hebben gezeten, door zelfmoord, door te stoppen met eten en drinken of door euthanasie. Onder hen 5 van de 51 die hij voor het vorige rapport had gesproken.
Veel anderen hebben zelfmoordpogingen gedaan. Zelf, schrijft Bhugwandass in het nieuwe rapport, dat hij dinsdag publiceert, was hij enkele maanden geleden ook „bijna dood” geweest. „Ook ik draag het trauma van een martelgang in de jeugdzorg. Ook ik worstel met het voortdurend niet gehoord of erkend worden. En ook ik word geteisterd door rouw, omdat mijn vrienden doodgaan.”
Ze zeggen meestal dat geen enkele hulpverlener naar z’n werk gaat om een kind te beschadigen. Nou, zulke medewerkers bestaan wel degelijkJason BhugwandassDe ZIKOS-afdelingen van de gesloten jeugdzorg waar de misstanden zich voordeden, in Harreveld en Zetten, waren bedoeld voor jongeren tussen twaalf en achttien jaar die in een crisis zaten, veroorzaakt door een psychiatrische stoornis. Beide afdelingen werden na het verschijnen van Jasons eerste rapport gesloten.
