Zelfvertrouwen bracht Lizzo ver – ze was een performer met flair op het hoogste podium. Haar discofunky megahit ‘About Damn Time’ won in 2023 een Grammy voor Record of the Year. Haar concerten, een uitbundige mix van pop, discofunk en soul, waren vieringen van vrouwelijke energie en zelfliefde. Lizzo werd het boegbeeld van body positivity, waarbij ze haar rondingen nadrukkelijk omarmde.
Maar dat imago liep een flinke deuk op. Voormalige dansers beschuldigden haar van het creëren van een giftige werksfeer en stapten naar de rechter. Tegelijkertijd viel Lizzo, ooit zo uitgesproken tevreden met een maatje meer, zichtbaar veel af. Dat zorgde bij haar achterban voor teleurstelling.
Nu moet de gecancelde artiest haar carrière weer vlot trekken. Met liedjes ‘Love in Real Life’ en ‘Still Bad’ leek Lizzo een nieuwe, meer rockgerichte koers in te slaan. Zonder succes. Met het album Bitch, haar onafhankelijkheidsverklaring, samengevat in de slogan ‘Reclaiming the word bitch is power’, begint ze opnieuw. Maar het blijkt een richtingzoekend allegaartje van popsoul, r&b en oldskool Chicago-house vol sneren.
„Ik ben te aardig geweest”, stelt ze in ‘Too Nice’. Je kunt je afvragen met wie Lizzo eigenlijk géén appeltje meer te schillen heeft. Bitch – op de hoes is ze zelf de opgestoken middelvinger – is één grote afrekening met fake friends, valse liefde en critici. Ze kruipt diep in haar slachtofferrol en haalt uit naar iedereen die haar aanviel op haar muziek, houding of kledingmaat. En hoezo is zij altijd degene die de rekeningen betaalt?
