Μόλις τρεις μήνες μετά τη συντονισμένη στρατιωτική επιχείρηση ΗΠΑ και Ισραήλ κατά του Ιράν, οι ισορροπίες φαίνεται να έχουν ανατραπεί.Σύμφωνα με ανάλυση του Economist, ο Ντόναλντ Τραμπ βρίσκεται πλέον στη θέση εκείνου που επιχειρεί να αποτρέψει το Ισραήλ από μια βαθύτερη εμπλοκή στον Λίβανο, φοβούμενος ότι μια νέα ανάφλεξη θα μπορούσε να εκτροχιάσει τις εύθραυστες συνομιλίες με την Τεχεράνη.Η τηλεφωνική παρέμβαση που σταμάτησε τους βομβαρδισμούςΌπως αναφέρεται στο άρθρο που φέρει τον τίτλο «Can Donald Trump save Israel from itself in Lebanon?», η χθεσινή ημέρα ξεκίνησε με απειλές για νέα ισραηλινά πλήγματα στη συνοικία Νταχίγια της Βηρυτού, προπύργιο της Χεζμπολάχ.Χιλιάδες κάτοικοι εγκατέλειψαν τα σπίτια τους, ύστερα από προειδοποιήσεις του ισραηλινού στρατού για επικείμενες επιθέσεις. Οι βόμβες, όμως, δεν έπεσαν ποτέ.Όπως σημειώνει ο Economist, καθοριστικό ρόλο έπαιξε η τηλεφωνική επικοινωνία του Ντόναλντ Τραμπ με τον Μπενιαμίν Νετανιάχου. Σύμφωνα με πληροφορίες που επικαλείται το Axios, ο Αμερικανός πρόεδρος ζήτησε με έντονο τρόπο από τον Ισραηλινό πρωθυπουργό να αποφύγει μια νέα κλιμάκωση.Το αποτέλεσμα ήταν η αναστολή των επιθέσεων στη Βηρυτό. Παράλληλα, η Χεζμπολάχ φέρεται να δεσμεύθηκε ότι δεν θα προχωρήσει σε νέες εκτοξεύσεις ρουκετών και drones κατά ισραηλινών πόλεων.Η σκιά των συνομιλιών με το ΙράνΚατά την ανάλυση του βρετανικού περιοδικού, η παρέμβαση Τραμπ δεν είχε ως μοναδικό στόχο την αποτροπή μιας νέας σύγκρουσης στον Λίβανο.Η Ουάσιγκτον δέχεται ισχυρές πιέσεις από αραβικές χώρες του Κόλπου και από τη λιβανική ηγεσία, που φοβούνται ότι μια νέα έκρηξη βίας θα μπορούσε να οδηγήσει το Ιράν στην αποχώρηση από τις διαπραγματεύσεις με τις ΗΠΑ και να επαναφέρει τον κίνδυνο αναταραχής στα Στενά του Ορμούζ.Ο Economist επισημαίνει ότι η Τεχεράνη φαίνεται να έχει καταστήσει σαφές πως η αποκλιμάκωση στον Λίβανο αποτελεί βασική προϋπόθεση για τη συνέχιση των συνομιλιών.Από στρατηγικός εταίρος σε θεατήςΤο περιοδικό βλέπει στην εξέλιξη αυτή ως μια διπλωματική ήττα για τον Μπενιαμίν Νετανιάχου.Μόλις λίγους μήνες πριν, Ισραήλ και ΗΠΑ εμφανίζονταν να κινούνται σε πλήρη συντονισμό απέναντι στο Ιράν. Σήμερα, όμως, η εικόνα είναι διαφορετική. Οι διαπραγματεύσεις διεξάγονται απευθείας μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης, με το Ισραήλ να παρακολουθεί από το περιθώριο.Όπως σχολιάζει ο Economist, το Ισραήλ έχει ουσιαστικά αποκλειστεί από τις συνομιλίες και περιμένει τις αποφάσεις της Ουάσιγκτον.Ο πόλεμος που δεν εξελίσσεται όπως περίμενε το ΙσραήλΗ ισραηλινή ηγεσία εκτίμησε ότι η νέα αναμέτρηση με τη Χεζμπολάχ θα ολοκλήρωνε ό,τι ξεκίνησε το 2024, όταν η οργάνωση υπέστη σοβαρά πλήγματα και έχασε μεγάλο μέρος της ηγεσίας και του πυραυλικού της οπλοστασίου.Ωστόσο, η πραγματικότητα αποδείχθηκε πιο σύνθετη. Η Χεζμπολάχ, αποδυναμωμένη αλλά όχι εξουδετερωμένη, βασίζεται πλέον σε φθηνά επιθετικά drones, παρόμοια με εκείνα που άλλαξαν τα δεδομένα στον πόλεμο της Ουκρανίας. Αν και δεν έχουν ανακόψει τις ισραηλινές επιχειρήσεις, έχουν προκαλέσει σταθερές απώλειες στις ισραηλινές δυνάμεις.Η αδυναμία αποτελεσματικής αντιμετώπισης αυτής της απειλής έχει εντείνει τις πολιτικές πιέσεις προς την κυβέρνηση Νετανιάχου.Το φάντασμα του 1982 και του 2006Ο Economist προειδοποιεί ότι η σημερινή στρατηγική του Ισραήλ θυμίζει ολοένα και περισσότερο τις δύο προηγούμενες μεγάλες εμπλοκές του στον Λίβανο.Το 1982 ο ισραηλινός στρατός εισέβαλε στη χώρα για να αντιμετωπίσει παλαιστινιακές οργανώσεις και παρέμεινε σε τμήματα του νότιου Λιβάνου επί 18 χρόνια. Όταν αποχώρησε το 2000, η Χεζμπολάχ είχε αναδειχθεί στην κυρίαρχη δύναμη της περιοχής.Το 2006, μια νέα σύγκρουση με τη Χεζμπολάχ κατέληξε σε αδιέξοδο έπειτα από 34 ημέρες πολέμου.Σύμφωνα με το περιοδικό, το βασικό στρατηγικό δίλημμα παραμένει το ίδιο: παρά τη συντριπτική στρατιωτική υπεροχή του Ισραήλ, η πλήρης εξάλειψη της Χεζμπολάχ ως στρατιωτικής δύναμης μοιάζει ανέφικτη.Οι περιορισμένες επιλογέςΟι εναλλακτικές λύσεις δεν είναι ιδιαίτερα ελκυστικές. Η ειρηνευτική δύναμη του ΟΗΕ στον νότιο Λίβανο απέτυχε διαχρονικά να αποτρέψει τον επανεξοπλισμό της Χεζμπολάχ. Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση του Λιβάνου δηλώνει πρόθυμη να αφοπλίσει την οργάνωση, όμως ο στρατός της χώρας παραμένει πολύ αδύναμος για να το επιβάλει.Παράλληλα, η πολιτική ηγεσία του Λιβάνου φοβάται ότι μια τέτοια προσπάθεια θα μπορούσε να οδηγήσει σε νέα εσωτερική σύγκρουση.Ο Τραμπ ως απρόσμενος παράγοντας σταθερότηταςΣτο μεταξύ, εκπρόσωποι του Ισραήλ και του Λιβάνου συναντώνται στην Ουάσιγκτον, σε έναν νέο γύρο συνομιλιών που αναμένεται να συνεχιστεί και τις επόμενες ημέρες.Ο Economist εκτιμά ότι οι διαπραγματεύσεις αυτές ίσως αποτελέσουν την αρχή μιας διαδικασίας αποκλιμάκωσης, έστω κι αν η ισραηλινή στρατιωτική παρουσία στον νότιο Λίβανο συνεχίζεται.Το βασικό συμπέρασμα της ανάλυσης είναι ότι ο Ντόναλντ Τραμπ δεν παρενέβη πρωτίστως για να προστατεύσει τον Λίβανο ή τη Χεζμπολάχ, αλλά για να διαφυλάξει τις αμερικανικές συνομιλίες με το Ιράν, τις οποίες επιθυμεί να ολοκληρώσει.Παρά ταύτα, καταλήγει ο Economist, ο Αμερικανός πρόεδρος ίσως προσέφερε άθελά του μια σημαντική υπηρεσία και στο ίδιο το Ισραήλ: να το αποτρέψει από μια ακόμη αιματηρή και αβέβαιη περιπέτεια στον Λίβανο.