Η παραίτηση της Έφης Αχτσιόγλου από το βουλευτικό αξίωμα κλείνει έναν σημαντικό κύκλο που ξεκίνησε από τα υπουργικά έδρανα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και πέρασε από τις σκληρές διαπραγματεύσεις των μνημονίων, τη μάχη διαδοχής του Αλέξη Τσίπρα, τη σύγκρουση με τον Στέφανο Κασσελάκη και τη δημιουργία της Νέας Αριστεράς.Στα 41 της χρόνια, η πρώην υπουργός Εργασίας επιλέγει να αποχωρήσει από τη Βουλή, επιμένοντας όμως ότι δεν αποχωρεί από την ενεργό πολιτική.Από τα Γιαννιτσά στη Νομική ΘεσσαλονίκηςΓεννημένη το 1985 στα Γιαννιτσά, η Έφη Αχτσιόγλου ανήκει στη γενιά των πολιτικών στελεχών που αναδείχθηκαν μέσα στην περίοδο της οικονομικής κρίσης.Αποφοίτησε με άριστα από τη Νομική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης το 2006 και συνέχισε τις σπουδές της στο δημόσιο δίκαιο και τις πολιτικές επιστήμες. Η ακαδημαϊκή της πορεία κορυφώθηκε το 2015, όταν αναγορεύθηκε διδάκτορας Νομικής με αντικείμενο το εργατικό δίκαιο, πεδίο που επρόκειτο να καθορίσει και τη μετέπειτα πολιτική της διαδρομή.Πριν από την είσοδό της στην πρώτη γραμμή της πολιτικής, εργάστηκε ως δικηγόρος, επιστημονική συνεργάτιδα στο ΑΠΘ και στο Κέντρο Διεθνούς και Ευρωπαϊκού Δικαίου, ενώ υπήρξε και διαπιστευμένη κοινοβουλευτική βοηθός στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.Το πρόσωπο των διαπραγματεύσεων με τους θεσμούς για τα εργασιακάΗ μεγάλη πολιτική ανάδειξη ήρθε το 2015, όταν ανέλαβε διευθύντρια στο γραφείο του υπουργού Εργασίας. Στα πιο δύσκολα χρόνια της μνημονιακής περιόδου βρέθηκε στο επίκεντρο των διαπραγματεύσεων με τους θεσμούς για τα εργασιακά ζητήματα, αποκτώντας γρήγορα τη φήμη ενός από τα πλέον καταρτισμένα στελέχη της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ.Η παρουσία της στις διαπραγματεύσεις εκείνης της περιόδου την κατέστησε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα πρόσωπα της νεότερης γενιάς του κόμματος.Η νεότερη υπουργός της κυβέρνησης ΤσίπραΤον Νοέμβριο του 2016 ο Αλέξης Τσίπρας της εμπιστεύθηκε το υπουργείο Εργασίας, όπου διαδέχθηκε τον Γιώργο Κατρούγκαλο.Σε ηλικία μόλις 31 ετών βρέθηκε σε ένα από τα πιο κρίσιμα υπουργεία της κυβέρνησης, σε μια περίοδο κατά την οποία η χώρα επιχειρούσε να ολοκληρώσει το πρόγραμμα προσαρμογής και να επιστρέψει στην κανονικότητα.Η θητεία της συνδέθηκε με παρεμβάσεις στα εργασιακά, την αύξηση του κατώτατου μισθού και την κατάργηση του υποκατώτατου μισθού για τους νέους εργαζόμενους, αλλά και με τις έντονες πολιτικές αντιπαραθέσεις γύρω από τις μνημονιακές δεσμεύσεις της εποχής.