بیش از دو ماه از قطعی سراسری اینترنت و شروع جنگی که با کشتن «علی خامنه‌ای» آغاز شد، می‌گذرد. در این هفته‌ها مطبوعات ایران بی‌جان‌تر از همیشه بوده‌اند. در معدود رسانه‌هایی که هنوز در فضای آنلاین حضور دارند اخبار کپی و پیست شده از طرف نهادهای نظامی و امنیتی یا خبرگزاری‌های سپاهی چون «تسنیم»، «فارس» و «نورنیوز»، به‌وفور منتشر می‌شوند. روایت‌هایی که زیر تیغ برنده‌تر سانسور در دوران جنگ، قطعی اینترنت، مشکلات مالی و البته خریدار نداشتن صدای رسانه‌های داخلی، حالا بیشتر از همیشه در بین عامه مخاطب ایرانی غیر قابل اتکاست یا توجهی برنمی‌انگیزد. جنگی که نهم اسفند شروع شد و طولانی‌ترین قطعی اینترنت در جهان، روزنامه‌نگاری را در ایران چقدر تغییر داده است؟

***

وضعیت مطبوعات در ایران؛ زیر تیغ سانسور، توقیف و بی‌پولی

روز جهانی آزادی مطبوعات یعنی سوم ماه مه، مصادف با سیزدهم اردیبهشت ۱۴۰۵ امسال با تفاوت‌های جدی در ایران از راه می‌رسد. روزنامه‌نگاران ایران زیر فشار ناشی از جنگ و قطعی اینترنت یکی از سیاه‌ترین دوره‌های معاصر را سپری می‌کنند.

«بهمن بابازاده» روزنامه‌نگار ایرانی در پستی در «ایکس» نوشته است که «دورانی تاریخی را در روزنامه‌نگاری ایران شاهد هستیم. ویدیو را روی فلش می‌ریزیم. با گوشی تحویل پیک می‌دهیم تا برسد به دست دوستی که در دفتر یک رسانه اینترنت دارد. پست را در توییتر، تلگرام و اینستا از طریق گوشیِ ارسال‌شده، بارگذاری می‌کند. دوباره فلش و گوشی را با پیک برمی‌گرداند.»