Ο Ντόναλντ Τραμπ πέρασε χρόνια καταγγέλλοντας τους προκατόχους του για τους «αιώνιους πολέμους» των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή.Υποσχόταν ότι εκείνος δεν θα έπεφτε ποτέ στην ίδια παγίδα. Όμως σήμερα, όπως επισημαίνουν αναλυτές του Foreign Affairs, η Ουάσιγκτον βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα διαφορετικό αλλά εξίσου επικίνδυνο αδιέξοδο: έναν πόλεμο που δεν μπορεί να κερδίσει καθαρά, αλλά ούτε και να εγκαταλείψει εύκολα χωρίς πολιτικό κόστος.Και το μεγαλύτερο πρόβλημα για τον Τραμπ είναι ότι οι Αμερικανοί μοιάζουν να έχουν ήδη κουραστεί από τη σύγκρουση — χωρίς καν να πιστεύουν ότι θα οδηγήσει κάπου.Η αυταπάτη της «γρήγορης νίκης»Η βασική στρατηγική της Ουάσιγκτον στηρίχθηκε σε μια γνώριμη αμερικανική λογική: ότι η συντριπτική στρατιωτική ισχύς, οι αεροπορικές επιδρομές, οι πύραυλοι μεγάλου βεληνεκούς και τα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης θα μπορούσαν να παραλύσουν γρήγορα το Ιράν και να το οδηγήσουν σε συνθηκολόγηση.Η λογική αυτή αποδείχθηκε εσφαλμένη.Η αμερικανοϊσραηλινή επιχείρηση κατέστρεψε στρατιωτικούς στόχους, υποδομές και κέντρα διοίκησης, αλλά δεν πέτυχε τον βασικό πολιτικό της στόχο: το ιρανικό καθεστώς όχι μόνο δεν κατέρρευσε, αλλά χρησιμοποίησε τον πόλεμο για να συσπειρωθεί και να ενισχύσει τους σκληροπυρηνικούς των Φρουρών της Επανάστασης.Ταυτόχρονα, η Τεχεράνη κατάφερε να μεταφέρει το κόστος του πολέμου στην παγκόσμια οικονομία μέσω των Στενών του Ορμούζ, προκαλώντας νέα αναταραχή στις αγορές ενέργειας και επαναφέροντας τον φόβο ενός παγκόσμιου πληθωριστικού σοκ.