Το μανιφέστο του Πάπα Λέοντα ΙΔ’ για τους κινδύνους της τεχνητής νοημοσύνης αποτελεί, αναμφίβολα, το σημαντικότερο κείμενο θεσμικού παράγοντα με παγκόσμια απήχηση για τη νέα εποχή. Μέσα από τις περισσότερες από 100 σελίδες της εγκυκλίου που εξέδωσε, ο προκαθήμενος της Καθολικής Εκκλησίας στέλνει ένα σαφές μήνυμα: πως η Τ.Ν. μπορεί να αποτελέσει «πολύτιμο βοήθημα, αλλά ταυτόχρονα απειλεί τη δημοκρατία, την ελευθερία και την ίδια τη ζωή».Για τους υποστηρικτές του, ο Πάπας έχει το αλάθητο. Για τους επικριτές του, όμως, τα επιχειρήματα λιγοστεύουν, καθώς ο Πάπας Λέων ΙΔ’ θεωρείται ο «ψηφιακός» Πάπας, αφού είναι ενεργός στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και στο διαδίκτυο.Οι λέξεις που προσεκτικά, και επανειλημμένα, χρησιμοποιεί στο μανιφέστο είναι πολύ δυνατές. Πρώτα, η «ανθρώπινη αξιοπρέπεια», ακολουθεί το «κοινό καλό». Δύο εκφράσεις που απειλούνται από μια ψηφιακή «αποικιοκρατία» και έναν «κοινωνικό έλεγχο» μέσω αλγορίθμων που εφαρμόζουν απόψεις και ιδέες. Πιο σημαντική όμως είναι η επισήμανση πως «μικρές, πολύ ισχυρές ομάδες ανθρώπων θα μπορούσαν να ελέγχουν την πληροφορία και την κατανάλωση, επηρεάζοντας τις δημοκρατικές διαδικασίες». Μιλάει για ανάγκη «αφοπλισμού της τεχνολογίας, όχι αποποίηση, αλλά αποτροπή από το να κυριαρχήσει στην ανθρωπότητα».Ο Πάπας Λέων ΙΔ’ καταλήγει σε μια έκκληση, ζητώντας «να παραμείνουμε βαθιά άνθρωποι, να λερώσουμε τα χέρια μας για να σταματήσουμε το εργοτάξιο μιας Βαβέλ ακόμη».Η παρέμβασή του έρχεται σε μια περίοδο που η ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης μονοπωλεί σε τεχνολογικό, επιχειρηματικό και χρηματιστηριακό επίπεδο παγκοσμίως, ενώ απουσιάζει το θεσμικό πλαίσιο για τον έλεγχο αυτής της τεχνολογίας. Η παρέμβαση είναι ηχηρή. Θα υπάρξει αντίδραση;