vandaag, 18:21Verslagen kijkt Wim omhoog naar het zwarte gat op de derde verdieping in de Haagse Wagenstraat. Zaterdagnacht rond 1.30 uur brandde het appartement uit. De bewoner, John (58), en zijn twee katten Boris en Dani, kwamen om het leven. 'Het is onbeschrijfelijk. Hij lag daar op de bank en heeft niets gedaan om zichzelf of de katten te redden. Ik denk dat hij al dood was voordat er brand uitbrak. Hij is het type dat door vuur heen loopt om de katten te redden. Hij was gek op die beestjes. Dit is heel erg', zegt zijn stiefzoon Wim verslagen.'John was mijn stiefvader, de man van mijn moeder en opa voor mijn kinderen. Een goeie vent. Hij kwam elke ochtend om de hoek op de Turfmarkt op de koffie bij mijn moeder.'Een paar uur voor de verwoestende brand(opent in nieuw venster) had ze hem nog aan de telefoon. 'Elke dag hetzelfde praatje en ritueel: 'Ik zie je morgen half acht, dan gaan we koffie drinken. En wat kijk jij op televisie?' Het is wel raar als iemand elke dag langs komt en die is ineens verbrand en overleden', zegt Wim verslagen. 'Bekend in alle kroegen'John was een bekende in de buurt, een echte straatjongen. Met zijn scootmobiel, met zuurstoftankjes tegen benauwdheid van de COPD, reed John naar Leidschendam om boodschappen te doen voor de buurvrouwen.'De boodschappentassen zette hij op zijn kar, zodat die vrouwen dat niet hoefden te dragen. Hij kookte graag voor ze en zette de foto's van de gerechten op Facebook. Maar hij dronk ook graag een biertje, hij was bekend in alle kroegen. En had zo zijn streken hoor', relativeert Wim. 'Mijn stiefvader is waarschijnlijk in slaap gevallen of had een hartstilstand. Misschien door een sigaret in zijn hand is het hele huis in brand gevlogen.'Hoewel de hele buurt 's nachts in rep en roer was, heeft Wim niets gemerkt van de brand. Zondagochtend ging hij met zijn vriendin naar het strand. 'Ik kijk elke ochtend het nieuws en voor het eerst keek ik die ochtend niet. En dat terwijl het brandende huis van John de hele dag werd uitgezonden in de herhaling. Dat is toch gek?''Het is niet te geloven''Eenmaal thuis wilde ik met John boodschappen gaan doen, maar toen belde mijn moeder. De brandweer was er snel bij, zei ze, maar het was al gebeurd. Als ik erbij was geweest, had ik hem eruit getrokken. Het is niet te geloven.''John is niet zo'n figuur waarmee dit zou gebeuren. Ik denk nog steeds dat hij zo binnenkomt', zegt Wim. De beelden op social media van het brandende appartement op Wims mobiel komen hard binnen.'De hele tijd lag hij daar voor het raam op de bank in het vuur', zegt Wim. 'Kijk, het hele zootje uitgebrand', terwijl hij de beelden laat zien. Verbinder met streken'John was een rustige man. Ik hoop dat hij alle bonnen in de kroegen heeft betaald. Hij was ook een stevig roker. Roken, drinken, hij markeerde van alles en vaak in het ziekenhuis . Enorm veel medicijnen, maar hij bleef doorgaan. Hij zei wel eens: 'Ik ben eigenlijk 140 jaar.'De dokter zei nog: het wordt niet lang meer. Dat wist hij zelf ook. Maar niet op deze manier, met brand. Dat is wel heel lullig.'Door zijn tattoos wisten ze zeker dat John het wasNadat de brand was geblust wilde Wim niet binnen in het huis kijken. Johns broer heeft hem geïdentificeerd. 'Door zijn tattoos wisten ze zeker dat John het was. Hij lag op de bank. 'Wim gaat verder: 'John was een verbinder. Hij kon je ook de tering schelden hoor. Maar als er bonje was, met wie dan ook, zorgde hij dat het weer goed kwam.''John was een jongen uit een kindertehuis. Zijn ouders waren overleden en hij had alleen nog een broer. En hij had ons, we zorgden voor elkaar door om en om te koken. Dan at hij pas om negen uur 's avonds, als iedereen weg is. Een beetje eigenaardig. En hij hield ook van vissen', zegt Wim terwijl hij een fotoboek pakt dat vol staat met foto's van zijn vissende stiefvader. 'Achter zijn scootmobiel had hij een viskarretje met hengels. Van zijn vakantiegeld wilde hij een groter scootmobiel en karretje kopen. Dat is dus niet meer gelukt.'Gebonk op de deurIn het appartementencomplex aan de Wagenstraat prikt de brandlucht in je neus. Op het prikbord in de hal hangt een gemeentelijke mededeling dat bewoners een koffieafspraak kunnen maken om te praten over de brand.Johns buurvrouw Fietje is in tranen als ze de deur open doet. 'Hij was een wereldvent', zegt ze. Ze werd zaterdagnacht gewekt door de politie. 'Ik hoorde gebonk op de deur. Eerst deed ik niet open, want het brandalarm deed het niet. En ik herkende de stem niet. Maar toen riepen ze: brand!'Buurvrouw emotioneel'Ik werd meteen huppakee uit mijn huis getrokken. Toen zag ik pas die vlammen uit het huis slaan. Ik dacht: oh, wat heb ik geluk gehad. En toen dacht ik ook aan John en die twee poesjes waar hij helemaal blind op was.'Ze gaat verder: 'Gisteren is hij met de lijkwagen weggehaald. Mijn zoon heeft het gezien. Ik ben hier gebleven. Ik wil het niet zien. In gedachten zei ik: rust zacht John.' Fietje knijpt haar ogen tot spleetjes tegen de opkomende tranen.Peukie en grootste lolHaar balkon is zwartgeblakerd en de klimplant langs de reling is verbrand. 'Het was echt een joviale lolmaker. Ik ben er ook zo één. Een peukie en de grootste lol op het balkon 's avonds. John was altijd positief en had humor. We begrepen elkaar.''Hij had ook ondeugende dingetjes hoor', zegt Fietje met een schuine blik. 'Ja, hij was wel op de vrouwen. Ik vond hem een wereldgozer.'Volgens een bewoonster komt burgermeester Van Zanen morgen de bewoners een hart onder de riem steken. Bewoner overleden door brand in seniorencomplex - Omroep West(opent in nieuw venster)