توقف حملات اسراییل و آمریکا به ایران موقعیت مذاکره طرف آمریکایی و ایرانی در اسلامآباد پاکستان را رقم زد. وقتی این بار هیات مذاکره کننده ایرانی به ریاست «محمدباقر قالیباف»، پاسداری که حالا مدتهاست لباس سیاستمداران را میپوشد سر میز مذاکره نشست باز هم از سوی تندروهایی که اینک علاوه بر صدا و سیما میدانها و خیابانهای ایران را هم تسخیر کردهاند در امان نماند و انگ خیانت به او هم چسبید.
با «تورج اتابکی»، استاد تاریخ اجتماعی دانشگاه «لایدن» هلند درباره ریشه تاریخی خیانتکار خواندن مذاکرهکنندگان ایرانی گفتوگو کردهایم. از او درباره تلاش افرادی از جمله «حسامالدین آشنا» که قالیباف را در زمره دیپلماتهای ایران از ترکمانچای تا کنون برشمرده و عملکردش را در جهت منافع ملی مردم ایران توصیف کرده، پرسیدیم. اتابکی با اشاره به سیاست دیپلماسی مدیریت تعارض در پیش از انقلاب و رویکرد «ابزاریسازی تعارض» توسط جمهوری اسلامی به مرور کارنامه دیپلماتهای ایران پرداخت که در ادامه میخوانید.
بار دیگر تیمی از مسوولان جمهوری اسلامی برای مذاکره با طرف آمریکایی وارد عمل شدند و به سرعت بخش تندروتر جامعه که اتفاقا تریبونهای رسمی و صدا و سیما را هم تحت تسلط دارد آنان را به خیانت متهم کردند. اخیرا حسامالدین آشنا در حساب شخصی خود در شبکه ایکس تعبیری به کار برد و محمدباقر قالیباف، مذاکره کننده ارشد دوره اخیر مذاکره را در زمره همه دیپلماتهای ایران طی سده اخیر برشمرد و تاکید کرد که هیچکدام از دیپلماتها به مردم خیانت نکردهاند. چه بستری وجود دارد که هر بار بحث مذاکره به میان میآید به راحتی برچسب خیانت به مذاکرهکنندگان چسبانده میشود؟
