Την ανάγκη παροχής ισχυρών φορολογικών κινήτρων για τη καθιέρωση των Ομαδικών Ασφαλιστικών Προϊόντων Επαγγελματικής Συνταξιοδότησης (ΟΑΠΕΣ) ανέδειξε ο διευθύνων σύμβουλος της Εθνική Ασφαλιστική Δημήτρης Μαζαράκης, στο πλαίσιο των παρεμβάσεών του στο 26ο Διεθνές Ασφαλιστικό και Αντασφαλιστικό Συνέδριο της Ένωσης Ασφαλιστικών Εταιρειών Ελλάδος στην Ύδρα.Ο κ. Μαζαράκης υπογράμμισε ότι η ασφαλιστική αγορά προσδοκά από την κυβέρνηση ένα πιο ευνοϊκό φορολογικό πλαίσιο για τα ομαδικά ασφαλιστικά προγράμματα, στο πλαίσιο και της επικείμενης νομοθέτησης για την αναθεώρηση των Ταμείων Επαγγελματικής Ασφάλισης (ΤΕΑ).Όπως σημείωσε, στόχος θα πρέπει να είναι η ενίσχυση της συνταξιοδοτικής αποταμίευσης και η δημιουργία ενός πιο ισχυρού δεύτερου πυλώνα ασφάλισης, ο οποίος θα λειτουργεί συμπληρωματικά προς το δημόσιο συνταξιοδοτικό σύστημα. Στο πλαίσιο αυτό, τόνισε ότι τα Ταμεία Επαγγελματικής Ασφάλισης θα πρέπει να διαθέτουν τα ίδια προνόμια αλλά και τις ίδιες υποχρεώσεις με τα υπόλοιπα ομαδικά ασφαλιστικά προγράμματα, προκειμένου να διαμορφωθούν ισότιμοι όροι λειτουργίας στην αγορά.Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στην ανάγκη ανάπτυξης των πολυεργοδοτικών ασφαλιστικών συνταξιοδοτικών προγραμμάτων, τα οποία –όπως εξήγησε– μπορούν να προσφέρουν λύσεις σε ένα ευρύτερο φάσμα εργαζομένων και επιχειρήσεων. Ωστόσο, παραδέχθηκε ότι δεν θα είναι εύκολο για όλες τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις να ακολουθήσουν ένα τέτοιο μοντέλο, γεγονός που καθιστά αναγκαία τη δημιουργία ευέλικτων σχημάτων συμμετοχής και πρόσθετων κινήτρων.Παράλληλα, ο διευθύνων σύμβουλος της Εθνικής Ασφαλιστικής έδωσε έμφαση στην ανάγκη ύπαρξης ενός σαφούς και σταθερού νομοθετικού πλαισίου, με ξεκάθαρες προϋποθέσεις ένταξης στα συγκεκριμένα προγράμματα αλλά και συγκεκριμένους όρους εξαγοράς τους. Όπως ανέφερε, βασική επιδίωξη είναι τα προγράμματα αυτά να αποκτήσουν πραγματικά μακροπρόθεσμο χαρακτήρα, ώστε να λειτουργήσουν υποστηρικτικά στις μελλοντικές συντάξεις των εργαζομένων.Σύμφωνα με τον κ. Μαζαράκη, ο απώτερος στόχος όλων των παρεμβάσεων είναι διττός: αφενός να περιοριστεί το μεγάλο συνταξιοδοτικό κενό προστασίας που καταγράφεται σήμερα στην Ελλάδα και αφετέρου να δημιουργηθούν περισσότερα διαθέσιμα κεφάλαια προς διαχείριση, τα οποία θα μπορούν να κατευθυνθούν στην ενίσχυση των επενδύσεων και της πραγματικής οικονομίας.