«سلام خانم یا آقای…؛ "رسولی" هستم از اداره اطلاعات. فردا بیایید اداره. راستی، میدانی که، از درِ پشتی بیا لطفا.»
برای صدها فعال مدنی، کنشگر محیطزیست، روزنامهنگار و فعال سیاسی در شهر «مهاباد» این چند جمله طی دستکم پانزده سال گذشته آغاز کابوسی تکراری بود؛ جملهای کوتاه که اغلب به احضار، بازجویی، تهدید، شکنجه و زندان ختم میشد. «درِ پشتی» اداره اطلاعات مهاباد تنها یک ورودی ساده نبود. برای بسیاری، نماد ترس و بیخبری بود. جایی که خانوادهها ساعتها پشت دیوارهای بلند و درِ فلزی خاکستریرنگ آن منتظر میماندند، شاید خبری از عزیزان بازداشتشده خود بگیرند. حالا اما، به گفته شخصی که بارها پشت همین در، منتظر مانده تا بازجویی شود، نه از آن درِ پشتی خبری هست و نه از مردی که ناماش سالها با شکنجه و بازجویی آن گره خورده بود. یعنی «حاج اسدالله بهزادی اوخساری»، معروف به «رسولی» رییس اطلاعات مهاباد که در جنگ با ایران، در بمباران کشته شد.
این گزارش در شرایطی نوشته میشود که بیش از ۶۶روز است اینترنت بهطور گسترده قطع شده و برقراری ارتباط با داخل ایران به دشواری ممکن است. تنها از طریق پیامی کوتاه از سوی یکی از زندانیان سیاسی سابق که سالها در زندان مرکزی ارومیه زندانی بوده، خبر کشتهشدن «حاج بهزاد رسولی» را دریافت کردم. پیامی کوتاه که نوشته بود: «سلام. رسولی همراه خانوادهاش در مهاباد کشته شد.»
«اسدالله بهزاد اوخساری» معروف به «حاج بهزاد رسولی»، از مقامهای ارشد اداره اطلاعات آذربایجان غربی، در جریان حملات هوایی بامداد ۱۱اسفند۱۴۰۴ کشته شده است. منابع مطلع «ایرانوایر» میگویند او در زمان مرگ، همزمان چند مسوولیت کلیدی از جمله ریاست اداره اطلاعات آذربایجان غربی، معاونت اداره اطلاعات مهاباد و فرماندهی عملیاتهای امنیتی استان را برعهده داشت.
