H επίσκεψη του Προέδρου Τραμπ στο Πεκίνο (14-15/5/2026), επισφραγίζοντας την πιο σημαντική διμερή σχέση στον κόσμο, όντως υπήρξε ιστορική, αλλά όχι όπως θα την εννοούσε ο Αμερικανός Πρόεδρος. Ο Σι Τζινπίνγκ, την χαρακτήρισε ως ορόσημο (milestone). Όμως η λέξη αυτή, μπορεί να εννοείται ως «επίτευγμα», αλλά επίσης και να σηματοδοτεί μια μακρά πορεία.Επετεύχθησαν κάποια (όχι τα αναμενόμενα από τον Αμερικανό Πρόεδρο) αποτελέσματα, αλλά όπως φάνηκε, επρόκειτο περισσότερο για μια ευκαιρία για τους δύο ηγέτες, να εκτιμήσει ο ένας τη δύναμη και τους στόχους του άλλου.Αν και απέχει από το αλκοόλ, ο Τραμπ ύψωσε το ποτήρι του σε μια πρόποση, ακούγοντας τον Σι να του ομιλεί για την «Μεγάλη Αναζωογόνηση (rejuvenation)» της Κίνας, που θα «πορευτεί χέρι-χέρι» με το «Να κάνουμε την Αμερική Μεγάλη Πάλι (MAGA)». Και η φιλαρμονική παιάνιζε, προς τέρψη του σπουδαίου επισκέπτη, το αγαπημένο του YMCA.Η έγκυρη γερμανική Süddeutsche Zeitung, αναφερόμενη στην πρόποση αυτή, άσκησε σκληρή κριτική στον Τραμπ: «Πρόποση στην ίδια του την πτώση. Δεν είναι δυνατόν να περιγραφεί πόσο πρωτόγονη είναι η προσέγγιση του Τραμπ και πόσο χαροποιεί τους εχθρούς των ΗΠΑ. Μετά από την αυτοκτονία του ως Υπερδύναμη, δύσκολα θα διεκδικήσουν εκ νέου οι ΗΠΑ το status τους.»Ο Ντόναλντ Τραμπ έδειχνε να απολαμβάνει πολύ την παρέα του Σι Τζινπίνγκ. Φάνηκε επίσης να εντυπωσιάζεται από τη Μεγάλη Αίθουσα του Λαού, στο Πεκίνο. Έγραψε λοιπόν στο ιδιωτικό του Truth Social, μέσα από το προεδρικό αεροσκάφος, μόλις 3 ώρες μετά από την αναχώρηση: «Η Κίνα έχει Αίθουσα Χορού. Και οι ΗΠΑ θα έπρεπε να έχουν». Βρήκε ακόμη μια ευκαιρία να τονίσει την αναγκαιότητα για αντίστοιχη αίθουσα στον Λευκό Οίκο, προϋπολογισμού (μέχρι τώρα) 400 εκατομμυρίων δολλαρίων. Κατά τα λοιπά, ο ιντερνετικώς πολυγραφότατος Τραμπ είχε τηρήσει ηχηρή σιγή όσο διαρκούσε η επίσκεψη.Αποτελέσματα της επίσκεψηςO Γκάρντιαν αναφέρει για τον Τραμπ πως ήλθε, είδε και απήλθε χωρίς να έχει να επιδείξει κάτι που να δικαιολογεί τον θόρυβο πριν από την επίσκεψή του. Ούτε σύντομη λήξη του πολέμου στο Ιράν, ούτε σαφής απάντηση για την τύχη της Ταϊβάν, παρά μόνο το ασαφές περίγραμμα μεγαλειωδών εμπορικών συμφωνιών (corporate mega-deals).Ταϊβάν:Όπως αναμενόταν, η Ταϊβάν είχε πρωτεύουσα θέση στις συνομιλίες. Ο Σι υπήρξε σαφής και απερίφραστος: «Η Ταϊβάν είναι το πιο σημαντικό ζήτημα στις σινο-αμερικανικές σχέσεις. Εάν οι χειρισμοί είναι λανθασμένοι, τα δύο έθνη θα μπορούσαν να συγκρουσθούν ή να έλθουν σε σύρραξη.»Η Κίνα, ως εικός, αντιμετωπίζει πολύ αρνητικά την ενδεχόμενη πώληση από τις ΗΠΑ στην Ταϊβάν εξοπλιστικού «πακέτου» 14 δισεκατομμυρίων δολλαρίων. Ο Τραμπ κατά την πτήση της επιστροφής, είπε πως ο Σι αναφέρθηκε λεπτομερώς στην πώληση αμερικανικών όπλων στην Ταϊβάν. Φαίνεται ότι στο σημείο αυτό ο Κινέζος ηγέτης απεκόμισε κάποιο κέρδος, διότι ο Τραμπ δεν θεώρησε ως δεδομένη των πώληση αυτή, αλλά αντίθετα είπε ότι θα αποφασίσει «σύντομα». Με την αμφισημία του Αμερικανού Προέδρου, όμως, τούτο μπορεί να σημαίνει πολλά.Ιράν:Φαίνεται ότι τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν σύμφωνα με τις προσδοκίες του Τραμπ για περισσότερη συμπαράσταση από το Πεκίνο. Η κινεζική αντιπροσωπεία έδειξε να έχει μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και ζήτησε από τον Τραμπ να χαλαρώσει τις κυρώσεις εναντίον της Τεχεράνης, όσον αφορά στο πετρέλαιο με αποδέκτη την Κίνα. Σύμφωνα με τα λεγόμενα του Τραμπ, ο Σι του εξέφρασε ετοιμότητα να συνδράμει στην απεμπλοκή του Ορμούζ.