En ineens lag Gidi Markuszower in het wedstrijdje verplassen rechts van de VVD op poleposition. Hij profileerde zich de afgelopen week met provocaties. Hij had het over ‘omvolken’ en het ‘met maximaal geweld’ tegenhouden van Palestijnse vluchtelingen, waarna hij de ophef waarop hij hoopte met bakken over zich heen kreeg. Hij is de nieuwe kampioen hitsen, de laatste halte voor de afgrond.
Is hij echt het nieuwe gevaar op rechts waar sommigen hem voor houden? Het is dan wel verwerpelijk wat er uit zijn waffel komt, maar kijk ook even naar de materie. Dit is geen stemmentrekker, dat mocht hij willen. Hij is niet eens charismatisch. Gidi Markuszower is een gemankeerd politicus. Stemmers op Geert Wilders kunnen aan zichzelf verkopen dat ze in ieder geval op een goed debater hebben gestemd. Markuszower heeft niet de gave van het woord. Hij is een beperkt spreker en kan zichzelf amper verklaren als ze hem in interviews om een toelichting vragen. Dan komt hij niet verder dan dat het allemaal framing is, alsof zijn woorden ruimte laten voor nuance.
Hij heeft zes minkukels bij de PVV, van wie we allemaal niet voor niets nog nooit gehoord hadden, zo gek gekregen dat ze met hem vertrokken en zet daar bij verkiezingen waarschijnlijk ook nog de diep gefrustreerde Rita Verdonk bij of boven, die zo hevig naar de schijnwerpers hunkert dat ze graag mee brainstormt hoe het nog provocerender, dommer en radicaler kan.
