Eigenlijk begint de avond al in de stationshal van Arnhem, met een NS-piano in themastijl en vlakbij een ‘huiskamer’ met quiz en photobooth. In de binnenstad tonen etalages songteksten als Misschien moet het mooie nog beginnen en Ik ben weg van jou. De beiaard van de Eusebiuskerk laat elk kwartier de klokken herkenbare meezingmelodieën spelen.
Niemand ontkomt de komende twee weken rond de optredens van Suzan Stortelder (33) en Freek Rikkerink (32) aan de ‘mania’ die Arnhem ademt, maar die zonder hysterie wordt omarmd: het is gemoedelijk rustig bij de hotspots die over de stad zijn verspreid.
Fans hollen tussen buien door naar stadion Gelredome in speciale jacks en jerseys in Amerikaanse stijl – of schaffen die nog snel aan in de fanzones, waar uren van tevoren de ervaring begint. Van kinderen die hun eerste concert bezoeken tot vriendengroepen die „lekker willen meeblèren” en families: allemaal komen ze voor het duo dat al sinds de middelbare school samen is en nu meer in de schijnwerpers staat dan ooit, met een ongekende concertreeks na een voor Stortelder en Rikkerink turbulent jaar.
In de menigte bevindt zich de familie Tas. Vier van de vijf familieleden wonen in Engeland, het concert brengt hen bijna allemaal samen. De hereniging is „nogal episch,” zegt moeder Jobs Weverling (59). Zelfs met 400.000 beschikbare tickets was het spannend of ze erbij konden zijn.
