Ήταν μια σύνοδος γεμάτη συμβολισμούς, εικόνες πολιτικής χημείας και προσεκτικά σκηνοθετημένης ισχύος.Ο Ντόναλντ Τραμπ και ο Σι Τζινπίνγκ περπάτησαν μαζί στους κήπους του Ζονγκνανχάι, ήπιαν τσάι, συμμετείχαν σε επίσημο γεύμα εργασίας και εμφανίστηκαν αποφασισμένοι να εκπέμψουν εικόνα σταθερότητας στις σχέσεις ΗΠΑ – Κίνας.Όμως, όπως σχολιάζει ο Economist, πίσω από τη χορογραφία της διπλωματίας, οι δύο πλευρές φαίνεται πως επέστρεψαν με πολύ διαφορετικές ερμηνείες για το τι πραγματικά συμφωνήθηκε — και κυρίως για το τι παραμένει άλυτο.Το βρετανικό περιοδικό κάνει λόγο ουσιαστικά για «δύο διαφορετικές συνόδους κορυφής»: μία για τις κάμερες και μία για την πραγματικότητα.Η εικόνα της «σταθερότητας»Και οι δύο ηγέτες έσπευσαν να παρουσιάσουν τη συνάντηση ως επιτυχία.Ο Σι μίλησε για «σημαντική συναίνεση» στη διατήρηση σταθερών οικονομικών και εμπορικών σχέσεων και συνέδεσε μάλιστα το σύνθημα Make America Great Again του Τραμπ με τον δικό του στόχο της «μεγάλης αναζωογόνησης του κινεζικού έθνους».Ο Τραμπ από την πλευρά του χαρακτήρισε τον Σι «φίλο», δήλωσε εντυπωσιασμένος από την Κίνα και μίλησε για «φανταστικές εμπορικές συμφωνίες», προσκαλώντας τον Κινέζο πρόεδρο στις ΗΠΑ το φθινόπωρο.Η εικόνα που ήθελαν να περάσουν ήταν σαφής: οι δύο μεγαλύτερες δυνάμεις του πλανήτη μπορούν ακόμη να συνομιλούν και να διαχειρίζονται τις διαφορές τους.Όμως, όπως σημειώνει ο Economist, λίγες ώρες μετά το πέρας της Συνόδου παρέμενε απολύτως ασαφές εάν επιτεύχθηκε ο βασικός στόχος των συνομιλιών: η επέκταση της εμπορικής εκεχειρίας που είχε συμφωνηθεί πέρυσι.